NADH ความเป็นมา และการชะลอวัย

ประวัติความเป็นมา

     NADH (Nicotinamide Adenine Dinucleotide) ถูกค้นพบครั้งแรกในปี 1906 โดยนักชีวเคมีชาวอังกฤษ อาเธอร์ ฮาร์เดน และวิลเลียม ยังก์ แต่บทบาทสำคัญของ NADH ในกระบวนการเมแทบอลิซึมและการผลิตพลังงานของเซลล์เพิ่งจะเป็นที่เข้าใจอย่างลึกซึ้งในช่วงกลางศตวรรษที่ 20

     ในปี 1953 นักวิทยาศาสตร์ชื่อ ฟริตซ์ ลิปมันน์ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ จากการค้นพบบทบาทหน้าที่ของ NADH ในการเป็นโคเอนไซม์สำคัญในกระบวนการหายใจระดับเซลล์ นี่เป็นจุดเริ่มต้นของการศึกษา NADH อย่างจริงจังในแง่ของการประยุกต์ใช้ทางการแพทย์

NADH กับการชะลอวัย

     จากการศึกษาของ Imai และ Guarente ในปี 2014 ระบุว่า ความสนใจในการใช้ NADH เพื่อชะลอวัยเริ่มขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1990 เมื่อนักวิจัยเริ่มเข้าใจบทบาทของ NAD+ และ NADH ในกระบวนการเมแทบอลิซึมและการซ่อมแซม DNA

กลไกการชะลอวัยของ NADH

1. การฟื้นฟูพลังงานของเซลล์

     จากงานวิจัยของ Ying ในปี 2008 กล่าวว่า NADH เป็นตัวพาอิเล็กตรอนที่สำคัญในกระบวนการสร้าง ATP ซึ่งเป็นแหล่งพลังงานหลักของเซลล์ และการเพิ่มระดับ NADH ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตพลังงาน ทำให้เซลล์ทำงานได้ดีขึ้นแม้อายุที่เพิ่มมากขึ้น

2. การต้านอนุมูลอิสระ

     จากการศึกษาของ Belenky และคณะในปี 2007 ระบุว่า NADH มีคุณสมบัติเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ และช่วยลดความเสียหายของเซลล์จากปฏิกิริยาออกซิเดชัน โดยการลดความเสียหายนี้ช่วยชะลอกระบวนการเสื่อมของเซลล์

3. การกระตุ้นการซ่อมแซม DNA

     งานวิจัยของ Fang และคณะในปี 2016 กล่าวว่า NADH มีบทบาทสำคัญในการกระตุ้นเอนไซม์ PARP ที่ช่วยซ่อมแซม DNA ที่เสียหาย โดยการซ่อมแซม DNA ที่มีประสิทธิภาพ สามารถช่วยลดการสะสมของความผิดปกติทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเสื่อมของเซลล์ได้

4. การกระตุ้น Sirtuins

     งานวิจัยของ Bonkowski และ Sinclair ในปี 2016 ระบุว่า NAD+ กระตุ้นการทำงานของโปรตีนกลุ่ม Sirtuins ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการควบคุมอายุขัยของเซลล์ โดย Sirtuins ช่วยควบคุมการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับการแก่ตัวและอายุขัย

ความท้าทายและอนาคตของ NADH

แม้ว่าผลการวิจัยในสัตว์ทดลองจะมีผลที่น่าสนใจ แต่การนำมาใช้ในมนุษย์ยังต้องการการศึกษาเพิ่มเติม ความท้าทายหลักคือ

• การหาวิธีเพิ่มระดับ NAD+/NADH ในร่างกายมนุษย์อย่างมีประสิทธิภาพ

• การศึกษาผลข้างเคียงระยะยาวของการเสริม NADH หรือ NAD+ precursors

• การพัฒนาวิธีการนำส่ง NADH เข้าสู่เซลล์เป้าหมายอย่างมีประสิทธิภาพ

     แต่ถ้าไม่อยากรอ เราก็สามารถเลือกผลิตภัณฑ์ในการเสริม NADH ในร่างกายแต่ก็ต้องเลือกให้ปลอดภัย มีมาตรฐาน และตรารับรองคุณภาพระดับสากล อีกทั้งควรมีฉลากไทย และได้ อย. ไทย อย่างถูกต้อง เพื่อให้มั่นใจว่าได้สินค้าที่ได้คุณภาพ ของแท้ 100%

ข้อมูลอ้างอิง

1. Harden, A., & Young, W. J. (1906). The Alcoholic Ferment of Yeast-Juice. Proceedings of the Royal Society of London. Series B, Containing Papers of a Biological Character, 78(526), 369-375.

2. Lipmann, F. (1958). The Biological Role of Pyrophosphate. In The Chemical Basis of Life (pp. 301-310).

3. Imai, S., & Guarente, L. (2014). NAD+ and sirtuins in aging and disease. Trends in Cell Biology, 24(8), 464-471.

4. Ying, W. (2008). NAD+/NADH and NADP+/NADPH in cellular functions and cell death: regulation and biological consequences. Antioxidants & Redox Signaling, 10(2), 179-206.

5. Belenky, P., Bogan, K. L., & Brenner, C. (2007). NAD+ metabolism in health and disease. Trends in Biochemical Sciences, 32(1), 12-19.

6. Fang, E. F., et al. (2016). NAD+ in Aging: Molecular Mechanisms and Translational Implications. Trends in Molecular Medicine, 22(5), 420-432.

7. Bonkowski, M. S., & Sinclair, D. A. (2016). Slowing ageing by design: the rise of NAD+ and sirtuin-activating compounds. Nature Reviews Molecular Cell Biology, 17(11), 679-690.

8. Gomes, A. P., et al. (2013). Declining NAD+ Induces a Pseudohypoxic State Disrupting Nuclear-Mitochondrial Communication during Aging. Cell, 155(7), 1624-1638.

9. Zhang, H., et al. (2016). NAD+ repletion improves mitochondrial and stem cell function and enhances life span in mice. Science, 352(6292), 1436-1443.